به نام آنکه مینویسد .....!

مینویسد برگ سرنوشت را ....!

و با نوشتنش قلم میزند زندگی ما را ....!

                                                       .::به نام او::.

این بار هم آمدم

       آمدم تا بگویم باید زندگی کرد!

باید بود

باید زیست

باید نوشت

آری؛

باید نوشت!

نوشتن آدمی را از مرگ لحظه ها باز میدارد!

نوشتن سکوت بی غروب را میشکند!

نوشتن آدمی را به او نزدیک میکند!

درست است!

چون آن کس که مینویسد، می اندیشد!

و در پس هر اندیشه نام اوست که جاری میگردد و وجود آدمی را در بر میگرد!

پس باید نوشت تا زندگی کرد!

تا زنده بود!

تا .......

زنده بودن به نفس کشیدن نیست!؟

به نگاه کردن نیست!

به شنیدن نیست!

زندگی؛

به در کنار او بودن است!

به او را به آغوش کشیدن است!

به او را پرستیدن است!

به او فکر کردن است!

به او پناه آوردن است!

به او تکیه کردن است!

او را صدا کردن است!

او را نوشتن است.....!

پس باید نوشت...!

نوشت تا زندگی کرد!

نوشت تا بود!